Մշակույթ
Ռաբաթում մշակութային ժառանգության հուշարձանը ավերվում է
27.05.2019
Ախալցիխեում, Ռաբաթի բնակավայրում 19-րդ դարում կառուցված եկեղեցու պատերը ճեղքված են
առաստաղը փլուզված , իսկ հատակը քանդված է: Եկեղեցու բակը աստիաճանաբար լցվում է անպիտան իրերեով:
Անա Զադիկյանի ընտանիքը 41 տարի է, ինչ բնակվում է սարսափելի իրավիճակում գտնվող եկեղեցու հարևանությամբ: Բնակելի տունը գտնվում է ժառանգական հուշարձանից մոտ 20մ հեռավորության վրա և Զադիկյանների համար ամենօրյա վտանգ է հանդիսանում: Անան ասում է, որ 10 տարեկան երեխային բակում խաղալ արգելում է: Մայրը վախենում է, որ եկեղեցու պատերը կարող են փլվել և երեխայի կյանքին կարող է վտանգ սպառնալ:
«Մեկ շաբաթ առաջ, տանիքից խաչի նման քար ընկավ, շատ վախեցանք: Ներս մտնել և մոմ վառել մասին խոսելն ավելորդ է: Տարածքում շատ զբոսաշրջիկներ են գալիս և մոմերը եկեղեցու հարակից տարածքում, քարի վրա են վառում»,- 9-րդ ալիքի մոտ պատմում է Անա Զադիկյանը:
Զադիկյանների ընտանիքը, բնակելի տանից բացի, եկեղեցու տարածքում հողատարածք ունի, որը նույն պատճառով մշակել չեն կարող:
«Պատերը վնասված են, մի քիչ էլ և ամբողջովին կավերվեն: Ինչու՞ ցանեմ, քարերը թափվում են, ամբողջ բերքը կվնասի»,- ավելացնում է Անան:
Ըստ տեղացիների, տաճարի տանիքը տարիներ շարունակ վնասվում է անձրեւի եւ ձյան պատճառով, եկեղեցու բակը բնակիչները աղբավայր են դարձրել:
Տարիներ առաջ Ռաբաթում բնակվող Զորիկ Շապոյանը փորձեց վերականգնել եկեղեցին սեփական ռեսուրսներով:
Տաճարի վերանորոգումից բացի, բնակիչները բազմիցս փորձել են մաքրել տարածքը, սակայն ապարդյուն: Զորիկ Շապոյանը նշում է, որ եկեղեցին 20 տարիներ շարունակ գտնվում է նման երկյուղալի իրավիճակում: Ըստ պատմաբանների, կոմունիստական ռեժիմի ժամանակ տաճարը օգտագործվել է որպես պահեստ:
Տաճարի կարգավիճակը պատկերող լուսանկարները ցուցադրել ենք Վրաստանի մշակութային ժառանգության պահպանության ազգային գործակալությանը: Մամլո ծառայության տեղեկության համաձայն, հուշարձանը հրատապ աշխատանքներ չի պահանջում: Փոքր վերականգնողական աշխատանքներ կարող են իրականացնել նաեւ Տեղական իշխանությունները:
Ախալցխայի քաղաքապետարանը պատմական եկեղեցու վերականգնումը չի ծրագրում: Ըստ քաղաքապետարանի առաջին անձի, վերականգնման աշխատանքների համար անհրաժեշտ է ծրագիր, որը Գործակալությունից անկախ ստեղծել անհնար է:
Մինչեւ արձանի հնագույն ձեւը դեռ ընթեռնելի է, այն մարդիկ, ովքեր անհանգստացած են եկեղեցու դժվարին իրավիճակով եւ աղբավայրերով, Պետական մարմիններից արձագանք են պահանջում:
Անա Զադիկյանի ընտանիքը 41 տարի է, ինչ բնակվում է սարսափելի իրավիճակում գտնվող եկեղեցու հարևանությամբ: Բնակելի տունը գտնվում է ժառանգական հուշարձանից մոտ 20մ հեռավորության վրա և Զադիկյանների համար ամենօրյա վտանգ է հանդիսանում: Անան ասում է, որ 10 տարեկան երեխային բակում խաղալ արգելում է: Մայրը վախենում է, որ եկեղեցու պատերը կարող են փլվել և երեխայի կյանքին կարող է վտանգ սպառնալ:
«Մեկ շաբաթ առաջ, տանիքից խաչի նման քար ընկավ, շատ վախեցանք: Ներս մտնել և մոմ վառել մասին խոսելն ավելորդ է: Տարածքում շատ զբոսաշրջիկներ են գալիս և մոմերը եկեղեցու հարակից տարածքում, քարի վրա են վառում»,- 9-րդ ալիքի մոտ պատմում է Անա Զադիկյանը:
Զադիկյանների ընտանիքը, բնակելի տանից բացի, եկեղեցու տարածքում հողատարածք ունի, որը նույն պատճառով մշակել չեն կարող:
«Պատերը վնասված են, մի քիչ էլ և ամբողջովին կավերվեն: Ինչու՞ ցանեմ, քարերը թափվում են, ամբողջ բերքը կվնասի»,- ավելացնում է Անան:
Ըստ տեղացիների, տաճարի տանիքը տարիներ շարունակ վնասվում է անձրեւի եւ ձյան պատճառով, եկեղեցու բակը բնակիչները աղբավայր են դարձրել:
Տարիներ առաջ Ռաբաթում բնակվող Զորիկ Շապոյանը փորձեց վերականգնել եկեղեցին սեփական ռեսուրսներով:
Տաճարի վերանորոգումից բացի, բնակիչները բազմիցս փորձել են մաքրել տարածքը, սակայն ապարդյուն: Զորիկ Շապոյանը նշում է, որ եկեղեցին 20 տարիներ շարունակ գտնվում է նման երկյուղալի իրավիճակում: Ըստ պատմաբանների, կոմունիստական ռեժիմի ժամանակ տաճարը օգտագործվել է որպես պահեստ:
Տաճարի կարգավիճակը պատկերող լուսանկարները ցուցադրել ենք Վրաստանի մշակութային ժառանգության պահպանության ազգային գործակալությանը: Մամլո ծառայության տեղեկության համաձայն, հուշարձանը հրատապ աշխատանքներ չի պահանջում: Փոքր վերականգնողական աշխատանքներ կարող են իրականացնել նաեւ Տեղական իշխանությունները:
Ախալցխայի քաղաքապետարանը պատմական եկեղեցու վերականգնումը չի ծրագրում: Ըստ քաղաքապետարանի առաջին անձի, վերականգնման աշխատանքների համար անհրաժեշտ է ծրագիր, որը Գործակալությունից անկախ ստեղծել անհնար է:
Մինչեւ արձանի հնագույն ձեւը դեռ ընթեռնելի է, այն մարդիկ, ովքեր անհանգստացած են եկեղեցու դժվարին իրավիճակով եւ աղբավայրերով, Պետական մարմիններից արձագանք են պահանջում: