Փետրվարի 7-ին,Ասպինձայի ավանում հուղարկավորեցին գազի արտահոսքից զոհված Նիկա Կապանաձեին:

Երիտասարդ տղամարդը Թբիլիսիում մահացել էր հորեղբոր, նրա տղաների և հորաքրոջ տղաների հետ միասին:

Նիկան Ասպինձայից մայրաքաղաք գնացել էր աշխատելու:Ֆիզիկական աշխատանքից ստացած գումարով նա օգնում էր իր ընտանիքին: 28- ամյա տղամարդը ուներ մեկ որդի:

« Մեկ Ասպինձայում էր աշխատում, մեկ Քեդայում, Սվանեթիում էլ էր աշխատում ճանապարհային գործերի վրա»,- ասում են նրա հարազատները:

Սոսո Չլաչիշվիլին ստիպված էր տեղափոխվել Ախալցիխեից Ռուստավի, իր կնոջ եւ երեխաների հետ: Երիտասարդը իր տունը թողել էր մեկ տարի առաջ:

« Բազմիցս փորձել եմ աշխատել Ախալցիխեում: Բանկում և մասնավոր վարկեր ունեի: Ռուսթավում վարձով ենք ապրում, աշխատանք շուտ գտա: Սկզբում աշխատում էի մետաղական գործարանում, հիմա այլ գործարանում եմ: Ֆիզիկապես դժվար է, մոտ 14 կգ նիհարել եմ, բայց եկամուտից գոհ եմ, ամենորյա ծախսերի համար բավականացնում է»,- ասում է երիտասարդ տղամարդը, ով հայրական քաղաք վերադառնալ դեռ չի կարողանում:

Տարեկան տարածաշրջանում բնակչության թիվը նվազում է 1-2 հազարով: Ըստ Վրաստանի ազգային վիճակագրական գրասենյակի՝ վերջին 24 տարիների ընթացքում Սամցխե- Ջավախքում բնակչության թիվը նվազել է 98 200-ով:
Այդ տարիներին Սամցխե-Ջավախեթի գյուղերը թողել են մոտ 62 հազ. բնակիչ: Իսկ քաղաքները՝ 27 100 տեղացի: Տարածաշրջանում բնակչության թվաքանակի նվազումի հետ մեկտեղ նվազում է նաև ծնելիությունը:

Տարի / Տղամարդ


Տեղացիների աստիճանական կրճատման վերաբերյալ իրենց կարծիքն ունեն Սամցխե-Ջավախքում: Ադիգենցի Գենադի Ղոռջոմելաձեն ասում է, որ մեծ քաղաքներում աշխատատեղեր հեշտությամբ է ճարվում:

«Աշխատավայրերի խնդիրը մեզ մոտ զգացվում է, օրինակ Թբիլիսիում աշխատավայրեր շատ կան, քաղաքից օգնություն նույնպես ստանում են»,- ասում է նա:

«Այստեղ աշխատանք չկա, դրա համար երիտասարդները գնում են Ռուսաստան:Դա ժամանակավոր է»,- ասում է Ախալցխացի Ռաֆաել Օգանեսյանը:

« Այսեղ հնարավորություն չկա, երիտասարդները ապագա չեն տեսնում, թողնում հեռանում են»,- խոսում է Խաթունա Զեդգինիձեն:

« Կյանքը այստեղ դժվար է, մարդիք փորձում են իրավիճակը բարելավել և լքում են տարածաշրջանը»,- մտածում է Նոդար Լոմիձեն:

Ախալցիխեի քաղաքապետարանում համարում են, որ տարածաշրջանում ընթացող ենթակառուցվածքային ծրագրերը հնարավորություն են տալիս տեղացիներին աշխատել:

« Այս տարի, ոչ միայն Ախալցխայում, այլև այլ քաղաքապետարաններում այնքան տենդերներ կհայտարարվեն, որ իսկապես աշխատավորներ պետք կգան»,- ասում է Ախալցիխեի քաղաքապետը:

Բնակչությունը ասում է, որ ծառայության որոնման ընթացքում երիտասարդները հաճախ համաձայն են աշխատել անգամ ցածր աշխատավարձով եւ վտանգավոր աշխատանքային միջավայրում:

«Երիտասարդ տղաները, երբեմն բարձրագույն կրթությամբ, համաձայնվում են կատարել ֆիզիկական աշխատանքներ, միայն թե 2 կոպեկ աշխատեն: Ցավալին այն է, որ մեր քաղաքում անգամ այդ չնչին աշխատանքը չկա»,- ասում են տեղացիները:

« Որտեղ կա աշխատանք, ուր գնացի ասացին տարեց ես»:

« Իմ տղան Թբիլիսի գնացել էր 2 տարի առաջ: Շինարարությամբ է զբաղվում, աշխատավարձի մի մասը մեզ է ուղարկում, մի մասը պահում իրեն: Տուն գալիս է միայն Նոր Տարուն և Զատիկին»,- ասում են Ախալցիխեի բնակիչները: