«Խմեցեք այս ջրից, վաղաժամ մահից միայն այս մնաց», - աղբյուր Վարևանում, որը մարդկանց հիշեցնում է փոքրիկ տղայի պատմությունը

Հասարակություն

06.09.2020

Խերթվիսիից որ անցնում եք, գյուղ Թոկի հարակից տարածքում, կտեսնեք Ջավախքի գյուղերը: Թոկիից մոտ 2կմ հեռավորթյան փռված են հայկական գյուղերը, որտեղ առաջին գյուղը Վարևանն է: Փոքր գյուղում բնակվում են ազգությամբ հայ ընտանիքներ: Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է կարտոֆիլի աճեցմամբ:

Վարևանի բնակչությունը ձմռան համար խոտի հավաքը սկսում է դեռ հուլիսից:

Վարևանի փողոցներում կան անհարթ, վնասված ճանապարհներ և հին տներ:

Վարևանը Ջավախքի մյուս գյուղերից տարբերվում է նրանով, որ այստեղ կա դարավոր կամուրջ, որը անհապաղ վերանորոգման կարիք ունի:

Գյուղում կա նորակառույց ակումբ, որը չի գործում արդեն երկու տարի: Հաստատությունում կահույքը վնասված է:

Տեղացիների խոսքով ՝ անզգուշության պատճառով երեխաները խաղում են ակումբում ու աղբն էլ այդտեղ հավաքում:

Վարևանի գյուղում կա մի աղբյուր, որի վրա գրված է «Խմեցեք այս ջրից, վաղաժամ մահից միայն այս մնաց», որը գյուղացիներին հիշեցնում է փոքրիկ տղայի պատմությունը: Գյուղում ապրող 15-ամյա դեռահասին մեքենայով վրաերթի են ենթարկել և նա մահացել է: Աղբյուրը նաև հանգուցյալի հուշակոթող է, որը կանգնեցվել է Աբաջանյանների ընտանիքի կողմից ՝ ի պատիվ տղայի հիշատակի:

Գյուղում կա եկեղեցի, որին տեղացիները անվանում են «Ղունկիանոս»: Նախկինում այս տարածքում տուն կար, որտեղ վանական էր բնակվել և հոգևոր կյանք էր վարում: Ղունկյանոսը ծնվել է 1781 թվականին հայկական Կարին քաղաքում: Այնտեղից նա տեղափոխվում է Վարևան գյուղ ու մահանում 1846 թվականին: Նրա մահից հետո գյուղացիները սեփական միջոցներով տունը վերածեցին տաճարի և ի պատվ նրա՝ եկեղեցին անվանեցին Ղունկիանոս:

Ախալքալաքի Վարևան գյուղում եկեղեցու շինարարությունը սկսվել է 1856 թվականին և շարունակվել է շուրջ 15 տարի: Եկեղեցու զանգակատան վրա կռունկների բույն կա: Նրանք ամեն տարի վերադառնում են իրենց «հայրենիք»:

Բնակիչները որոշեցին փոխել նրանց բույնը, անգամ մեկ այլ բույն շինեցին, բայց կռունկները նախընտրում են լինել զանգակատան վրա:

Գյուղում կա խաչքար: Քարե խաչ, որը բնակչությունը կանգնեցրել է IX-XX դարերում: Այստեղ տարատեսակ տոները նշվում են մատաղներով: Գյուղացիները հավատում են քարի հզորությանը: Վարևանի մյուս շինությունների նման, Խաչքարն էլ ունի իր լեգենդը: Լեգենդի համաձայն, այս տարածքում սպիտակ հագած մի հրեշտակ հաճախ էր աղոթում: Վարևանցի մի մարդ ամեն օր ներկա էր այդ միջոցառմանը: Հետո հրեշտակը վայրկյանների ընթացքում անհետանում էր: Դրանից հետո այս տարածքում կանգնեցվեց քարե խաչը, որը մինչ օրս բնակչության առ աստված ուղղած աղոտքի վկան է:

Հրապարակվել է Վրաստանի Բաց հասարակության հիմնադրամների և Վրացական ռազմավարության ու զարգացման կենտրոնի (GCSD) ֆինանսական աջակցությամբ:Հեղինակի / հեղինակների կողմից տեղեկատվական նյութում հայտնված կարծիքը չի կարող արտացոլել հիմնադրամի և կենտրոնի դիրքորոշումը: Ըստ այդմ, «Բաց հասարակության հիմնադրամը» և «Վրացական ռազմավարության և զարգացման կենտրոնը» պատասխանատու չեն նյութի բովանդակության համար: